Kobiór - Promnice

Zameczek Myśliwski w Promnicach położony w południowo-zachodniej części jeziora Paprocańskiego na terenie Kobióra.

Zameczek w Promnicach został zbudowany w latach 1760-1766 przez Jana Adama, ostatniego z dynastii Promniców, potomka starośląskiej szlachty. Zameczek znajduje się niedaleko południowo-zachodniej cześci jeziora paprocańskiego, od zawsze czynił wrażenie zagubionego w lesie, przez co idealnie odpowiadał wymogom tego typu rezydencji. Projekt został opracowany przez nadwornego architekta Promniców, Jana Jahne z Żar nieopodal Żagania. Realizacją tego projektu zajęli się technik murarski Jan Dreisler i fahowiec ciesielski Christian Fritze. Kamieniarka wykonana była przez Jana Dreislera, do której kamienie czerpano w kamieniołomu w Orzeszu.

W połowie XIX wieku nowi właściciele fidekomisu pszczyńskiego, Hochbergowie zaprzyjaźnieni z dworem cesarskim w Berlinie potrzebowali rezydencji leśnej odpowiadającej ich arystokratycznym aspiracjom. W związku z tym w szeroko zakrojonym programie budowlanym Jana Henryka XI Hochberga (tytułującego się Herzog von Pless) znalazł się również zamek myśliwski w Promnicach.

Dwór miał powstać na miejscu starej, chylącej się już ku ruinie rezydencji Promniców. Zadania podjął się królewski architekt, pełniący zarazem funkcję nadwornego architekta pszczyńskiego - Oliwer Pawelt (realizował on wiele innych projektów, na przykład rozbudowę Browaru Książęcego w Tychach).
Prace budowlane były prowadzone przez miejscowych murarzy, kamieniarzy i cieśli. Wyposażeniem wnętrz zajęli się fachowcy z Wrocławia, a nawet z Berlina. W 1861 roku zakończono budowę zameczku, zrealizowany w stylu neogotyckim z widocznymi wpływami niemieckimi. Niestety, kilka lat później w niewyjaśnionych okolicznościach w dniu 24 września 1867 roku zameczek spłonął. Rezydencja była ubezpieczona w śląskim Towarzystwie Przeciwpożarowym, dlatego w 1868 roku za sumę 3600 marek w złocie zameczek został odbudowany przez budowniczego J.Böehme z Pszczyny.

Dziś w zameczku znajduje się luksusowy hotel Hotel Noma Residence. Pomimo upływu wielu lat miejsce to zachowało swoją pierwotną formę nadaną mu w 1868 roku. Drewniane stropy, skrzypiące schody i podłogi zachowały się w niemal nienaruszonym stanie.